Over logopedie

Het woord 'logopedie' is samengesteld uit de Griekse woorden 'logos' en 'paidein'. 'Logos' staat voor het gesproken woord en 'paidein' staat voor opvoeden, leren. Logopedie betekent dus 'opvoeden, leren om het gesproken woord goed te beheersen'.

Logopedie is het onderzoeken en behandelen van problemen in de communicatie. Het gaat om schriftelijke, mondelinge en non-verbale problemen, die te maken hebben met de stem, taal, spraak, slikken (eten en drinken) en het gehoor. De logopedist houdt zich dus bezig met de werking van de mond, lippen, en tong. Spieren zijn nodig om klanken te maken of woorden te vormen.

Logopedie zorgt dat het spreken bij kinderen op gang wordt gebracht of dat het taalbegrip wordt gestimuleerd. Soms moet iemand helemaal opnieuw leren communiceren als zijn normale taal en spraak door een beroerte is aangetast. Logopedie omvat ook problemen met het innemen van voedsel en drank. Soms is dat niet (meer) mogelijk: door een aangeboren ziekte, een vertraging in de ontwikkeling van jonge kinderen of door ziekte op latere leeftijd.
Veel mensen kennen de logopedie van het stotteren, het slissen of moeilijkheden met leren en lezen. Door programma’s als Idols en X-factor is het probleem met de stembanden bij amateurzangers bekend geworden. Dit is maar een klein deel van wat een logopedist doet. Zij onderzoekt en behandelt veel meer klachten, uiteenlopend van ademhaling en dyslexie tot een achterstand in de taalontwikkeling of het begeleiden bij meertaligheid.
Logopedie is een paramedisch beroep en valt onder de zorg. Logopedisten werken in een vrije vestiging (een eigen praktijk), in ziekenhuizen of verpleeg- en zorginstellingen. Maar ook in het onderwijs, het bedrijfsleven of de wereld van cultuur en entertainment. Zij werken nauw samen met huisartsen, kno-artsen, fysiotherapeuten, tandartsen, orthodontisten en leerkrachten.